استاد محمدرضا ایلدار ژاله / شاعر و سازنده سازهای سنتی

استاد محمدرضا ژاله در ۱۷ خرداد ۱۳۲۶ در مشکین‌شهر (خیاو) به دنیا آمد. وی کارمند بازنشسته بانک ملی ایران بوده و ساختن ساز را به طور رسمی از سال ۱۳۵۷ آغاز نمود. استاد ساکن خیابان نواب بود و بعد از اینکه نواب در طرح شهرداری قرار گرفت به محله سلسبیل چهارراه وثوق نقل مکان نمود.

تخصص وی در ساختن تار و سه‌تار است. ولی در ساختن سازهای سنتور، تنبور، قیچک، کمانچه، دف و دایره مهارت دارد و نوآوری‌هایی نیز در زمینه ساخت و صدادهی این سازها به انجام رسانده‌است. او بر روی هر یک از سازهایی که می‌سازد، یک شماره سریالی حک می‌کند که نشان می‌دهد چندمین سازی است که توسط او ساخته شده‌است. وی تا اردیبهشت سال ۱۳۹۲ مجموعاً ۱۲۷۰ دستگاه ساز تولید نموده‌است. او مقیم تهران بوده و در یکی از محله‌های قدیمی تهران زندگی می‌کند.

ژاله شاگردان بسیاری را تربیت نموده است. تشکیل محافل آموزشی از روشهای آموزش ژاله می‌باشد. وی در سرودن شعر نیز دستی دارد. از وی کتابی با عنوان ساز و راز و آیینه‌ای که دارم منتشر گردیده که شامل برگزیده غزلیات، دوبیتی‌ها و رباعیات او می‌باشد. او در جهت بهبود سازهای ایرانی و تولید صداهای نو دست به ابتکاراتی زده که منجر به اختراع چندین ساز مضرابی و آرشه‌ای گردیده‌است. ابداعات وی به قرار ذیل است:

سازهای مضرابی ابداعی استاد

  • دلنواز: سازی مضرابی با صدایی ما بین تار و سه‌تار.
  • مراژ: نام این ساز برگرفته از سرواژه‌های محمد رضا ایلدار ژاله می‌باشد.
  • نسیم

سازهای آرشه‌ای ابداعی استاد

  • دل‌آرام
  • دل‌گشا-سل
  • دل‌گشا-سوپرانو
  • دل‌آویز : محمدرضا درویشی در موسیقی نمایش افرا به کارگردانی بهرام بیضایی از این ساز استفاده کرده‌است. درویشی علت استفاده از این ساز را صدای خش‌دار آن که یادآور موسیقی قدیم ایران است اظهار نمود.
  • دل‌انگیز
  • ژاله آلتو: محمدرضا درویشی در موسیقی نمایش هزار و یک شب به کارگردانی بهرام بیضایی از این ساز استفاده نموده‌است.
  • ژاله سوپرانو

استاد محمدرضا ژاله

در کارگاه خود واقع در سلسبیل

/ 1 نظر / 186 بازدید

استاد اخلاق